Chc\u0119 Ci co\u015b opowiedzie\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Wyobra\u017a sobie zwyk\u0142y poranek. Robisz kaw\u0119, patrzysz w okno, zaczyna si\u0119 dzie\u0144. Niby wszystko normalnie.<\/p>\n\n\n\n
A jednak zanim jeszcze dobrze si\u0119 obudzisz, co\u015b ju\u017c tam jest.<\/p>\n\n\n\n
To wspomnienie.
To zdanie.
Ta sytuacja.
Kto\u015b, kto Ci\u0119 zawi\u00f3d\u0142.
Kto\u015b, kto Ci\u0119 nie wybra\u0142.
Kto\u015b, kto zrani\u0142.<\/p>\n\n\n\n
I czujesz znajome uk\u0142ucie.<\/p>\n\n\n\n
Mo\u017ce malutkie. Mo\u017ce takie, do kt\u00f3rego ju\u017c przywyk\u0142a\u015b tak bardzo, \u017ce nawet go nie nazywasz.<\/p>\n\n\n\n
M\u00f3wisz: \u201ejest ok\u201d.
\u201eMin\u0119\u0142o\u201d.
\u201ePoradzi\u0142am sobie\u201d.<\/p>\n\n\n\n
A potem znowu o tym my\u015blisz.<\/p>\n\n\n\n
I jeszcze raz.<\/p>\n\n\n\n
I jeszcze.<\/p>\n\n\n\n
Wiesz, co jest najbardziej podst\u0119pne w \u017calu?<\/p>\n\n\n\n
\u017be da si\u0119 z nim \u017cy\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Mo\u017cna pracowa\u0107.
Mo\u017cna wychowywa\u0107 dzieci.
Mo\u017cna si\u0119 \u015bmia\u0107.
Mo\u017cna wrzuca\u0107 \u0142adne zdj\u0119cia.<\/p>\n\n\n\n
Da si\u0119 funkcjonowa\u0107 latami.<\/p>\n\n\n\n
Dlatego to jest autodestrukcja w bia\u0142ych r\u0119kawiczkach<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n Nic spektakularnego. Masz swoje powody, \u017ceby go trzyma\u0107.<\/p>\n\n\n\n I one s\u0105 wa\u017cne.<\/p>\n\n\n\n Sta\u0142o si\u0119 co\u015b niesprawiedliwego. Masz prawo do b\u00f3lu. Ale czym innym jest poczu\u0107, a czym innym zrobi\u0107 z tego dom.<\/p>\n\n\n\n A my cz\u0119sto robimy z ran miejsce zamieszkania.<\/p>\n\n\n\n Po jakim\u015b czasie zaczynamy wierzy\u0107, \u017ce \u017cal jest nam potrzebny.<\/p>\n\n\n\n \u017be nas chroni. Bo je\u015bli go pu\u015bcimy, to jakby\u015bmy m\u00f3wili: A przecie\u017c si\u0119 sta\u0142o.<\/p>\n\n\n\n Wi\u0119c trzymasz.<\/p>\n\n\n\n Mocno.<\/p>\n\n\n\n Tylko \u017ce w tym wszystkim jest brutalna prawda.<\/p>\n\n\n\n Ten drugi cz\u0142owiek bardzo cz\u0119sto ju\u017c dawno \u017cyje dalej.<\/p>\n\n\n\n A Ty nadal niesiesz ci\u0119\u017car.<\/p>\n\n\n\n Powiedz uczciwie\u2026 \u017bal zatruwa wy\u0142\u0105cznie osob\u0119, kt\u00f3ra go przechowuje.<\/p>\n\n\n\n To on sprawia, \u017ce trudniej zaufa\u0107. \u017bal m\u00f3wi: \u201euwa\u017caj\u201d. \u017bal m\u00f3wi: \u201epami\u0119taj\u201d. \u017bal m\u00f3wi: \u201enie pozw\u00f3l\u201d. Najwi\u0119kszy l\u0119k przed odpuszczeniem jest taki:<\/p>\n\n\n\n \u201eJak puszcz\u0119\u2026 to si\u0119 rozpadn\u0119\u201d.<\/p>\n\n\n\n Jakby ten b\u00f3l by\u0142 konstrukcj\u0105, kt\u00f3ra Ci\u0119 trzyma w ca\u0142o\u015bci.<\/p>\n\n\n\n Rozumiem to.<\/p>\n\n\n\n Naprawd\u0119.<\/p>\n\n\n\n Bo kiedy \u017cyjesz z czym\u015b d\u0142ugo, zaczyna to by\u0107 cz\u0119\u015bci\u0105 Twojej to\u017csamo\u015bci.<\/p>\n\n\n\n Kim b\u0119d\u0119 bez tej historii? Ale zobacz.<\/p>\n\n\n\n To w\u0142a\u015bnie trzymanie sprawia, \u017ce stoisz w miejscu.<\/p>\n\n\n\n Nie da si\u0119 i\u015b\u0107 naprz\u00f3d z r\u0119kami zaj\u0119tymi przesz\u0142o\u015bci\u0105. Odpuszczanie nie jest \u0142atwe. Bo oznacza, \u017ce na chwil\u0119 zostajesz bez swojej zbroi.<\/p>\n\n\n\n Chc\u0119 Ci jednak powiedzie\u0107 co\u015b bardzo osobistego.<\/p>\n\n\n\n D\u0142ugo my\u015bla\u0142am, \u017ce potrzebuj\u0119 skomplikowanych metod. Szuka\u0142am latami.<\/p>\n\n\n\n A najprostsze by\u0142o ca\u0142y czas pod r\u0119k\u0105.<\/p>\n\n\n\n David Hawkins pisa\u0142 o czym\u015b niezwykle prostym: Nie walczysz. Pozwalasz emocji by\u0107 \u2013 i pozwalasz jej odej\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n Mo\u017cesz usi\u0105\u015b\u0107 i powiedzie\u0107 sobie bardzo uczciwie:<\/p>\n\n\n\n \u201eTak. Jest we mnie \u017cal\u201d.<\/p>\n\n\n\n Bez historii. I potem robisz co\u015b, czego zwykle nie robimy.<\/p>\n\n\n\n Zamiast ucieka\u0107 w my\u015bli, zostajesz z odczuciem w ciele.<\/p>\n\n\n\n Gdzie to jest? Oddychasz.<\/p>\n\n\n\n Dajesz temu przestrze\u0144.<\/p>\n\n\n\n Nie poprawiasz.<\/p>\n\n\n\n Czasem po kilku minutach zaczyna si\u0119 ruch. Czasem przychodzi ulga. Czy emocja mo\u017ce wr\u00f3ci\u0107? I wtedy znowu mo\u017cesz j\u0105 pu\u015bci\u0107.<\/p>\n\n\n\n Za ka\u017cdym razem uczysz si\u0119 jednego: Nie musz\u0119 tego nosi\u0107 wiecznie.<\/p>\n\n\n\n I nagle okazuje si\u0119, \u017ce nie potrzebujesz lat przygotowa\u0144, \u017ceby zacz\u0105\u0107.<\/p>\n\n\n\n Potrzebna jest decyzja.<\/p>\n\n\n\n Moje \u017cycie jest wa\u017cniejsze ni\u017c m\u00f3j \u017cal.<\/p>\n\n\n\n Wiem, \u017ce to wymaga odwagi.<\/p>\n\n\n\n Ale zobacz, ile odwagi wymaga dalsze zatruwanie siebie.<\/p>\n\n\n\n Ile minut. Twoje \u017cycie jest cenne.<\/p>\n\n\n\n Naprawd\u0119 szkoda ka\u017cdej chwili na picie trucizny w nadziei, \u017ce zaszkodzi komu\u015b innemu.<\/p>\n\n\n\n Je\u015bli czytasz to i czujesz \u015bcisk w \u015brodku, to by\u0107 mo\u017ce ju\u017c wiesz.<\/p>\n\n\n\n By\u0107 mo\u017ce jeste\u015b bli\u017cej decyzji ni\u017c my\u015blisz.<\/p>\n\n\n\n A je\u015bli potrzebujesz, \u017ceby kto\u015b by\u0142 obok, kiedy b\u0119dziesz puszcza\u0107 \u2013 mo\u017cesz si\u0119 odezwa\u0107.<\/p>\n\n\n\n Czasem \u0142atwiej przej\u015b\u0107 przez drzwi, gdy kto\u015b trzyma \u015bwiat\u0142o.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Chc\u0119 Ci co\u015b opowiedzie\u0107. Wyobra\u017a sobie zwyk\u0142y poranek. Robisz kaw\u0119, patrzysz w okno, zaczyna si\u0119 dzie\u0144. Niby wszystko normalnie. A jednak zanim jeszcze dobrze si\u0119 obudzisz, co\u015b ju\u017c tam jest. To wspomnienie.To zdanie.Ta sytuacja.Kto\u015b, kto Ci\u0119 zawi\u00f3d\u0142.Kto\u015b, kto Ci\u0119 nie wybra\u0142.Kto\u015b, kto zrani\u0142. I czujesz znajome uk\u0142ucie. Mo\u017ce malutkie. Mo\u017ce takie, do kt\u00f3rego ju\u017c przywyk\u0142a\u015b…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_publicize_message":"","jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":true,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","default_image_id":0,"font":"","enabled":false},"version":2}},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-343","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-bez-kategorii"],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_likes_enabled":true,"jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/przebudzeniemocy.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/343","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/przebudzeniemocy.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/przebudzeniemocy.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/przebudzeniemocy.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/przebudzeniemocy.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=343"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/przebudzeniemocy.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/343\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":344,"href":"https:\/\/przebudzeniemocy.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/343\/revisions\/344"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/przebudzeniemocy.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=343"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/przebudzeniemocy.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=343"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/przebudzeniemocy.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=343"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
Tylko powolne odbieranie sobie energii, odwagi, otwarto\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
Zabola\u0142o.
Mo\u017ce bardzo.<\/p>\n\n\n\n
Masz prawo do z\u0142o\u015bci.
Masz prawo do smutku.<\/p>\n\n\n\n
\u017be dzi\u0119ki niemu ju\u017c nigdy nie damy si\u0119 skrzywdzi\u0107.
\u017be pilnuje naszej godno\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
\u201enic si\u0119 nie sta\u0142o\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u2026kto naprawd\u0119 p\u0142aci cen\u0119?<\/p>\n\n\n\n
\u017be serce robi si\u0119 ostro\u017cniejsze.
\u017be nowe relacje p\u0142ac\u0105 za stare.<\/p>\n\n\n\n
I przestajesz si\u0119 otwiera\u0107.<\/p>\n\n\n\n
I nie mo\u017cesz by\u0107 tu i teraz.<\/p>\n\n\n\n
I nie pozwalasz sobie na szcz\u0119\u015bcie.<\/p>\n\n\n\n
Bez tej krzywdy?
Bez tej racji?<\/p>\n\n\n\n
Nie da si\u0119 przyj\u0105\u0107 mi\u0142o\u015bci, kiedy pilnujesz starej rany.<\/p>\n\n\n\n
Czasem jest przera\u017caj\u0105ce.<\/p>\n\n\n\n
\u017be musz\u0119 wszystko zrozumie\u0107, przeanalizowa\u0107, roz\u0142o\u017cy\u0107 na czynniki pierwsze.
\u017be jeszcze nie jestem gotowa.<\/p>\n\n\n\n
uwolnienie zaczyna si\u0119 w chwili, gdy PRZESTAJESZ OPIERAC SI\u0118 TEMU CO CZUJESZ I PRZESTAJESZ TO ZATRZYMYWA\u0106.<\/p>\n\n\n\n
Nie wypierasz.
Nie t\u0142umaczysz.<\/p>\n\n\n\n
Bez winnych.
Bez analiz.<\/p>\n\n\n\n
Ucisk w klatce?
Kamie\u0144 w brzuchu?
\u015acisk w gardle?<\/p>\n\n\n\n
Jak fala.
Co\u015b si\u0119 rozlu\u017ania.
Zmienia.
Przep\u0142ywa.<\/p>\n\n\n\n
Czasem cisza.
Czasem po prostu troch\u0119 wi\u0119cej miejsca w \u015brodku.<\/p>\n\n\n\n
Tak.<\/p>\n\n\n\n
potrafi\u0119 to prze\u017cy\u0107<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n
Ile dni.
Ile lat jeszcze chcesz odda\u0107 przesz\u0142o\u015bci?<\/p>\n\n\n\n